Cleanliness Rules

In mijn wereld houden mannen van smerige werkhokken en proberen vrouwen die constant schoon te maken.

====================

In my universe, men like their dirty workplaces and women always try to clean them up.

Story code: H 2012-103

Pencils: ?

Ink: Comicup Studio

Date of first publication: October 17, 2013

Skull Art

Ik krijg net het laatste nummer van "Donald Duck" binnen, met mijn Karel Paardepoot "kunst"-scenario. Karels idee over kunst is een mooie meid op een pinup kalender in zijn garage, maar Clarabella neemt hem mee naar een Rolls-Royce bedekt met diamanten, van kunstenaar Damien Hirst.
Jammer genoeg deed de tekenaar van de strip, Carlos Guirado, niet echt zijn best op de diamanten die op de auto geplakt zaten, en later op Clarabella. Ik vind het resultaat heel ontmoedigend.
Zou het echt zo zwaar zijn om tien minuten van je leven met pen of penseeltje een enorme massa diamanten te tekenen op de auto en op Clarabella, zodat het een beetje gaat lijken op de beroemde schedel van Damien Hirst?
Het ziet er hier uit alsof er hooguit twintig diamanten op de auto geplakt zijn. Er is niet eens een verschil in kleur voor en na de botsing!

====================

I just got the last issue of "Donald Duck" magazine, with my Horace Horsecollar "art" story. Horace idea of "art" is girls on pinup calendars in his garage, but Clarabella shows him a Rolls-Royce covered with diamonds by Damien Hirst.
The final artist of this comic story, Carlos Guirado, didn't do a very good job in rendering the diamonds on the car or on Clarabella. It is discouraging to see.
I wonder if it is really so hard to spend ten minutes more of your life with your pen or pencil and cover the car and Clarabella with diamond-like lines, to make it resemble the famous Damien Hirst skull? Here it looks like there are twenty diamonds in all glued to the car. It doesn't even change color before and after the crash!

Story code: H 2012-344

Pencils: Carlos Guirado

Ink: Comicup Studio

Formula One

Rakker heb ik een keertje proberen te schrijven, maar dat lukte niet erg. Wat doe je in godsnaam met een klein hondje? De Baron (aka Ruud Straatman) mag het weten.
Nee, geef mij dan maar Karel Paardepoot die eerlijk zijn brood verdient met vuil en weerbarstig werk.

Dit verhaal is van een jaar of acht geleden en werd toen geweigerd, ondanks het gedegen schema en vrolijke invulling.
Het was een tijd dat het blad opeens bijna geen scenario's meer nodig had. Paniek alom, vooral hier in Toulouse.
Inmiddels is dat helemaal veranderd en werd het verhaal deze week gretig aangekocht. Ik kan er niet genoeg op hameren: gooi nooit wat weg. (Heb ik dat niet al eerder gezegd?)

====================

I tried to write a Scamp story once, but it was not brilliant. What in heaven's name can you do with a puppy dog? Maybe my colleagues know how to answer that.
Give me Horace Horsecollar anytime. He earns his daily bread doing dirty and refractory work.

This story dates back some eight years, and was refused at the time, in spite of its solid grid and festive fillings.
At the time, the magazine was in trouble and hardly needed new scenarios. Panic all around, especially here in Toulouse.
In the meantime all this has changed, and a few years later they were more than happy to buy the story.
I can't hammer this enough into your heads: never throw anything away. (Didn't I mention that before?)